Zdrowe odżywianie podstawą dobrego zdrowia

Zdrowie-najcenniejsze dobro człowieka.

Autorem artykułu jest Robert Marciniak


Na temat zdrowia i zdrowego odżywiania napisano wiele książek i artykułów. Jaką publikację wybrać? Czym się kierować? Na te i jeszcze kilka innych bardzo ważnych pytań, znajdziesz odpowiedź w tym artykule.
"...ile trzeba Cię cenić, ten tylko się dowie kto Cię stracił."


- te słowa wieszcza zawsze przychodzą mi na myśl, kiedy rozmawiam, piszę, czy też po prostu myślę o swoim zdrowiu.
Dużo się mówi, pisze, ale tak naprawdę mało robi w tym temacie.
Służba zdrowia, lepiej przemilczeć.
Ministerstwo zdrowia, jak wyżej.
Co nam, zwykłym"śmiertelnikom", pozostaje?
Musimy, wręcz jesteśmy skazani, zadbać sami o swoje zdrowie fizyczne i, nie mniej ważne, psychiczne.
Oczywiście nie możemy pominąć w tym działaniu lekarza.
I w tym miejscu nasuwa się pytanie; ok, tylko w jaki sposób zadbać?
Nie jest to proste, ale możliwe:).
Złota zasada: "łatwiej zapobiegać, niż leczyć" - naprawdę sprawdza się w stu procentach!
Ale co robić, kiedy już dopadła nas choroba?
Oczywiste jest, w tym przypadku, być pod stałą opieką lekarza, ale to za mało.

Jak wszyscy doskonale wiedzą, podstawą dobrego zdrowia, jest odpowiednia dieta.
Jednak musimy zdawać sobie sprawę, że nie ma uniwersalnej diety dla każdego.
Każdy z nas jest inny, ma inne potrzeby (minerały,witaminy itd) i nie możemy stosować diet takich samych.
Podstawą do stworzenia diety dla siebie są specjalistyczne badania naszego organizmu.
Musimy wpierw poznać nasz organizm, jego "potrzeby", a następnie dostarczyć niezbędnych składników do jego dobrego funkcjonowania.
Niestety wielu z nas "idzie na skróty", słuchając, oglądając reklamy kupujemy i stosujemy różnego rodzaju specyfiki,
w większości przypadków wręcz szkodliwych dla naszego organizmu!
Bez odpowiedniej wiedzy i opieki lekarza mamy niewiele szans na stworzenie odpowiedniej diety dla siebie.
Pytanie, gdzie szukać tej wiedzy?
Jest mnóstwo publikacji traktujących temat "dieta", tak to prawda.
Kolejne pytanie: którą wybrać?
Nie będzie to odkrywcze stwierdzenie, jak napiszę, że należy wybierać publikacje autorstwa fachowców (lekarze,dietetycy).

Jest wiele księgarń, w tym internetowych, oferujących książki o tej tematyce.
Jedną z nich jest księgarnia internetowa Robibooks - mająca w swej ofercie kilka bardzo wartościowych publikacji.
Są to książki w wersji elektronicznej, tzw.e-booki i audiobooki, w formie plików pdf i mp3.
Zaletami tych książek są przede wszystkim niska cena i wygoda w korzystaniu.Możemy,
w przypadku książek audio, słuchać w dowolnym miejscu na ziemi, wystarczy przenośny
odtwarzacz mp3,mp4, czy też inne urządzenie do odtwarzania dźwięku.
Ale przejdźmy do meritum.Polecam znakomite dwie książki, autorstwa lekarza-praktyka, Tomasza Reznera:
Dieta fizjologiczna Tomasza Reznera
oraz Dieta fizjologiczna Tomasza Reznera cz II

W swych książkach Tomasz Rezner pisze min.o:
*wizerunku, ku któremu będziesz zmierzać,
* umożliwieniu wytyczenia sobie sposobu postępowania,
* wyrobieniu w sobie prawidłowych nawyków żywieniowych,
* wyrobieniu w sobie właściwego sposobu spożywania pokarmów,
* osiągnięciu przyjemności ze spożywania pokarmów bez narażania się na otyłość i inne choroby,
* zachowaniu zdrowego podejścia do spraw żywienia i radosnego realizowania go,
* zabezpieczeniu Cię przed możliwymi zagrożeniami zdrowotnymi wynikającymi ze sposobów odżywiania się,
* zapoznaniu Cię z łatwymi, uniwersalnymi i fizjologicznymi metodami pomiarowymi utrzymania
właściwej masy ciała i sposobów odżywiania,
* obaleniu mitów związanych z odżywianiem,
* na czym to wszystko polega, bo człowiek nieświadomy skazany jest nie tylko na porażki, ale wręcz na klęskę
* roli psychiki we właściwym sposobie odżywiania się,

Gorąco polecam te publikacje, będącymi swoistym "ABC" zdrowego trybu życia.
Życzę miłej i owocnej lektury i zapraszam do zapoznania się z innymi publikacjami, które
pomogą Tobie i Twoim najbliższym w zrozumieniu i "skonstruowaniu" odpowiedniej diety,
znajdującymi się w ROBIbooks.
---
Robert Marciniak - ROBIbooks

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Krzysztof A.
http://zdrowieforum.blogspot.com/
http://ubezpieczeniazycie.blogspot.com/
http://zaplanujurlop.blogspot.com/

Ból głowy

Migrena - objawy i leczenie migrenowych bólów głowy

Bóle głowy stanowią jedną z najczęstszych dolegliwości człowieka. Pomimo powszechności problemu bóle głowy traktowane są niekiedy jako problem marginesowy powodujący wszakże cierpienie lecz nie zagrażający życiu. Najprostszym podziałem dolegliwości bólowych głowy jest podział na bóle głowy samoistne (idiopatyczne) - zwykle przewlekłe, nie mające uchwytnej przyczyny, i bóle głowy objawowe - zwykle ostre z towarzyszącymi objawami somatycznymi i neurologicznymi, będące wynikiem patologii OUN (guz, uraz, zapalenie opon i mózgu).

Współczesne badania wykazują, że ok. 20% populacji cierpi na przewlekłe bóle głowy, z czego ponad połowa na migrenę. Obecnie notuje się wzrost zachorowalności na migrenę u dzieci.
MIGRENĄ nazywamy napadowy ból głowy, znacznie częściej jednostronny, choć nie zawsze, różny u różnych pacjentów pod względem zmienności objawów.
Wyróżniamy dwie główne formy migreny: migrenę bez aury (80% chorych), migrenę z aurą (15% chorych) i warianty migreny. Aby właściwie zdiagnozować rodzaj migreny i obrać odpowiednie postępowanie medyczne niezbędna jest konsultacja specjalisty neurologa.
Migrena częściej występuje u kobiet i przeważnie zaczyna się przed 30r.życia, ale możliwe jest zachorowanie w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania. Bóle głowy migrenowe lub imitujące migrenę pojawiające się później, zwłaszcza naglę wymagają diagnostyki neurologicznej. Migrena bez aury występuje najczęściej i charakteryzuje się występującymi po sobie 3 okresami:
- objawy zwiastunowe- wyprzedzają ból o kilka/ kilkanaście godzin i są to: zaburzenia nastroju, niepokój, zaburzenia koncentracji uwagi, biegunka, zaparcia, wielomocz, nudności wymioty, nadwrażliwość na zapachy, światłowstręt, uczucie wysadzania oka, zaburzenia widzenia, kołatania serca czy bóle brzucha. Po ustąpieniu w/w dolegliwości występuje
- faza uporczywego bólu głowy potęgującego się stopniowo głównie w okolicy czołowo-skroniowej. Kiedy ból ustępuje pojawia
- faza ponapadowa- gdzie chory jest zmęczony i najczęściej bardzo senny.
Migrena z aurą charakteryzuje się obecnością objawów neurologicznych pod postacią: zaburzeń widzenia, drętwienia mrowienia, zaburzenia mowy, niedowład połowiczy. Różne rodzaje aury mogą występować kolejno u pacjenta podczas jednego napadu.
Bóle migrenowe trwające powyżej 72 godz. Określamy jako stan migrenowy, w którym często chory wymaga hospitalizacji.
W diagnostyce migreny zasadniczą i kluczową rolę odgrywają badania neuroobrazowe. Badanie CT mózgu w okresach pomiędzy napadami nie wykazuje odchyleń od normy, natomiast w przypadku stanu migrenowego badanie to może uwidocznić cechy obrzęku mózgu i zmian niedokrewiennych, które ustępują łącznie z bólem. Badanie NMR mózgu nie uwidocznia zwykle zmian patologicznych, jednak w niewielkim odsetku przypadków w obrazach T2 zależnych można obserwować pojawienie się hiperintensywnych ognisk.
Istnieją trzy główne hipotezy na etiopatogenezę migreny:
1. Hipoteza naczyniowa- wykorzystuje grę naczynioruchową naczyń w obrębie głowy
2. Hipoteza neurogenna ? zakłada, że przyczyną migreny mogą być zaburzenia neurogenne i biochemiczne ośrodków autonomicznych odpowiadających za grę naczyniową
3. Hipoteza serotoninowa- mówi, że przyczyną migreny jest niedobór serotoniny.
Migrenę należy różnicować z innymi samoistnymi bólami głowy (klasterowy ból głowy, napadowa hemikrania) oraz bólami objawowymi w przebiegu chorób (guz mózgu, przełom nadciśnieniowy, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnicy skroniowej, krwotok śriódmózgowy, SAH).
Do najważniejszych czynników prowokujących napady migrenowego bólu głowy należą: stres, okres odprężenia po skrajnym napięciu emocjonalnym, miesiączka, okres jajeczkowania, pogoda (wiatr halny), nadmierny wysiłek fizyczny, zbyt długi i zbyt krótki sen, alkohol (wini czerwone), niektóre pokarmy (ser żółty, czekolada, jaj, orzechy, pomidory, cytrusy, tłuste potrawy, marynaty),głód, zaparcia, leki antykoncepcyjne, hałas silne oświetlenie, silne zapachy.
Leczenie migreny polega na postępowaniu doraźnym w trakcie napadu migrenowego oraz leczeniu zapobiegawczym napadom migreny. W postępowaniu doraźnym mają zastosowanie leki przeciwbólowe (np. paracetamol), przeciwzapalne (np. ibuprofen),ergotamina i jej pochodne, selektywni antagoniści receptora serotoniny (n. Sumatiptan, ryzatriptan), środki przeciwwymiotne i uspokajające.
Leczenie zapobiegawcze napadom migrenowym polega na stosowaniu leków z grupy przeciwpadaczkowych, przeciw deprasyjnych, beta-blokerów i blokerów kanału wapniowego, toksyny botulinowej.
Leczenie toksyną botulinową jako profilaktyka chronicznej migreny zostało zatwierdzone przez urząd ds. leków w Wielkiej Brytanii. Podstawą do zatwierdzenia tego sposobu leczenia stało się badanie z udziałem 1300 pacjentów, u których po leczeniu botoksem wyraźnie spadła ilość napadów migrenowych. Nie do końca jasny jest mechanizm działania toksyny botulinowej w migrenie, ale przypuszcza się, że jej główne działanie polega na rozluźnieniu mięśni oraz blokowaniu sygnałów bólowych. Jest to niewątpliwie duży krok w przyszłość w leczeniu migreny zwłaszcza, że metoda ta jest tańsza od leczenia farmakologicznego biorąc pod uwagę 6-cio miesięczny okres leczenia.
Aby uzyskać jak najlepsze wyniki leczenia toksynę botulinową powinien podawać ją lekarz z odpowiednimi umiejętnościami w tym zakresie, zawsze po uprzedniej konsultacji specjalisty neurologa.
--
Stopka
dr Katarzyna Toruńska
Specjalista NEUROLOG Katarzyna Toruńska Dolce Vita Centrum
ul. Jadźwingów 2 domofon 78 (parter) Warszawa
rejestracja tel. 604 964 039 
www.emg-neurolog.pl
Artykuł pochodzi z serwisu artykuly.com.pl
Krzysztof A.
http://zdrowieforum.blogspot.com/
http://ubezpieczeniazycie.blogspot.com/
http://zaplanujurlop.blogspot.com/

Bioenergioterapia

Bioenergoterapeuci

Widząc niekiedy niemoc tradycyjnej medycyny, nie powinno nas dziwić, że zainteresowanie bioenergoterapią stale rośnie. Coraz więcej osób szuka ratunku w metodach alternatywnych. Bioenergoterapia to doskonałe uzupełnienie medycyny akademickiej. Jak to działa?

Według bioenergoterapii, w ciele człowieka znajduje się siedem czakramów energetycznych. Ich zadaniem jest pobieranie energii z otoczenia i rozprowadzanie jej po własnym ciele. Energie przepływające przez nasz organizm tworzą biopole - niewidoczną otoczkę wokół naszego ciała, nazywaną też aurą. Wszelkie zmiany w aurze świadczą o rozwijającej się chorobie. Dobry bioenergoterapeuta "widzi" zaburzenia aury lub je wyczuwa.
Przekazując swoją energię, uzdrowiciel udrażnia kanały energetyczne i uzupełnia niedobory. Według bioenergoterapii zabiegi bioterapeutyczne wzmacniają organizm i pomagają zwalczyć wiele chorób. Jest to możliwe dzięki temu, że bioenergoterapeuta porządkuje naszą wewnętrzną energię i dzieli się z nami nadmiarem własnej.
 
Jak wygląda zabieg
Podczas pierwszej wizyty bioenergoterapeuta przeprowadza z nami szczegółową rozmowę, pyta o dolegliwości, na jakie się skarżymy, choroby, które przeszliśmy lub na które aktualnie cierpimy, nasz styl życia. Czasem prosi o pokazanie wyników badań i pyta o leki, jakie przyjmujemy, oraz zalecenia lekarskie, do których się stosujemy. Następnie prosi o przyjęcie wygodnej pozycji - możemy leżeć, siedzieć lub stać. Do zabiegu nie trzeba się rozbierać. Bioenergoterapeuta wodzi dłońmi po naszym ciele lub blisko niego, kierując się od czubka głowy do stóp. W ten sposób wyczuwa zakłócenia biopola i stawia wstępną diagnozę. Bioenergoterapeuci są w stanie wyczuć nawet niewielkie zakłócenia aury (pola bioenergetycznego otaczającego człowieka), dzięki czemu mogą wykryć poważne choroby we wczesnym stadium ich rozwoju.
Niekiedy wystarczy kilka wizyt, a innym razem potrzeba ich co najmniej kilkanaście. Podczas zabiegu niektórzy pacjenci odczuwają ciepło, inni mrowienie, jeszcze inni drętwienie tych miejsc, do których terapeuta zbliża ręce. Po wizycie od razu wracamy do domu, nie ma potrzeby stosowania się do jakichś szczególnych zaleceń. Bardzo ważne jest natomiast, byśmy nie rezygnowali na czas bioterapii z leczenia konwencjonalnego, np. z przyjmowania zaleconych przez lekarza leków.

Pamiętajmy, że nie każdy bioterapeuta może pomóc każdemu pacjentowi - czasem nasze energie nie potrafią ze sobą współgrać albo choroba, na którą cierpimy, jest tak zaawansowana, że specjalista może jedynie wzmocnić siły obronne organizmu w takim stopniu, by podjął z nią walkę. Uważajmy także na bioterapeutów, którzy leczą "taśmowo". Energia, którą przekazują chorym, stopniowo wyczerpuje się i każdy terapeuta potrzebuje czasu na jej regenerację.
Bioenergoterapeuta to zawód, który zdobywa się poprzez zdanie Egzaminu Państwowego w Cechu Rzemiosł przy Izbie Rzemieślniczej. Egzamin taki można zdawać na 2 poziomach: czeladniczym i mistrzowskim.
Najlepsi polscy bioenergoterapeuci
Każdy przypadek oceniają indywidualnie i nie przekonują, że pomogą na 100 procent. Bo prawdziwa bioenergoterapia nie ma z cudami nic wspólnego. To terapia, która wspomaga klasyczną medycynę. Ale zdarza się, że efekty tej pomocy przechodzą najśmielsze oczekiwania. Oni nie leczą, oni tylko przywracają zdrowie.
--
Stopka
Bioenergoterapeuta Klaudia Szewcowa - ukończyła studia magisterskie na Uniwersytecie w Odessie (wydział historii). W 1991 roku przyjechała do Polski i rozpoczęła pracę bioenergoterapeuty w Szklarskiej Porębie. Niedługo potem zamieszkała w Jeleniej Górze, gdzie wciąż przyjmuję ludzi potrzebujących pomocy. Klaudia ma pękatą teczkę z wpisami od uratowanych pacjentów. Nie lubi jednak podziękowań. Uważa, że została wybrana jako narzędzie w rękach wyższych sił. Przepływa przez nią tylko cząstka energii, która jest absolutnym zdrowiem i miłością. Obecnie jest docenianym w Polsce Bioenergoterapeutą a lista jej cudownych uzdrowień wydłuża się z dnia na dzień. Obecnie wciąż ćwiczy jogę i jest ona inspiracją oraz narzędziem w dążeniu do doskonałości.

Bioenergoterapeuta
Artykuł pochodzi z serwisu artykuly.com.pl

Krzysztof A.
http://ubezpieczeniazycie.blogspot.com/
http://zaplanujurlop.blogspot.com/
http://rentierstwo.blogspot.com/

Co dla skóry nie jest zdrowe?

Tajemnica gładkiej cery

Każda cera zarówno młoda jak i starsza wymaga działań spowalniających procesy natury. Dobrze dobrane kosmetyki, wizyty u kosmetyczki czy kosmetologa, domowa pielęgnacją - to wszystko składa się na skuteczną broń do walki z czasem.

W dzisiejszych czasach już nie tylko kobiety po czterdziestym roku życia mają problemy ze zmarszczkami ale coraz częściej z tym problemem borykają się dwudziestolatki. Związane jest to przede wszystkim z niezdrową dietą, zanieczyszczeniami środowiska, zbyt częstym korzystaniem z solarium i zbyt późnym sięganiem po właściwe kosmetyki przeciwzmarszczkowe.
Zabójcze dla skóry jest jej nadmierne przesuszenie. Dochodzi do niego w momencie gdy nie dostarczamy skórze właściwego nawilżenia i wystawiamy ją na promieniowanie ultrafioletowe. Wiele kobiet chcąc mieć złocisty kolor cery korzysta z solariów oraz wystawia ją na słońce bez zastosowania odpowiednich kremów z filtrem UV. Wszystko to przyczynia się do nadmiernego przesuszenia skóry. Wielu dermatologów jak i nowa dziedzina nauki jaką jest kosmetologia opisuje, że niewłaściwe opalanie i nadmierne wystawianie ciała na promienie UV może postarzać skórę nawet o 10-15 lat.
Aby ratować przesuszoną skórę należy zastosować odpowiedni krem nawilżający wzbogacony o wyciąg z aloesu, owsa, z dodatkiem gliceryny oraz witaminy E. Należy pamiętać aby taki krem zawierał również filtry przeciwsłoneczne (UVA, UVB). W celu wzmocnienia działania kremów nawilżających, wypada raz w tygodniu zastosować maseczkę nawilżającą.
W przypadku gdy cera jest mocno przesuszona, należy skorzystać z usług kosmetologa lub dobrej kosmetyczki. Taki zabieg nawilżający wykonany przez specjalistę polega na dokładnym oczyszczeniu skóry a następnie nałożeniu na nią specjalnej odżywczej maseczki na około 20-30 minut. Po tym czasie maseczka zostaje wsmarowana delikatnymi kolistymi ruchami. Na zakończenie twarz zostaje pokryta specjalnym odżywczo-nawilżającym kremem, który zostaje wklepany w skórę. Efekty widać już po pierwszym zabiegu. Skóra zyskuje odpowiedni poziom wilgotności, poprawia się jej kolor oraz znikają drobne zmarszczki.
--
Stopka
aww.


Artykuł pochodzi z serwisu artykuly.com.pl
Krzysztof A.
http://zdrowieforum.blogspot.com/
http://zaplanujurlop.blogspot.com/
http://ubezpieczeniazycie.blogspot.com/

Wysoki cholesterol=miażdżyca

Miażdżyca

Jeśli borykasz się z wysokim cholesterolem, to musisz poznać w jaki sposób powstaje miażdżyca. W tym artykule znajdziesz wszystko, co musisz wiedzieć na temat miażdżycy.

Jeśli chodzi o wysoki cholesterol to najbardziej boimy się rozwoju miażdżycy i choroby serca. Gdy obniżamy cholesterol to robimy to, żeby nie dopuścić do rozwoju poważnych chorób, które mogą zagrażać naszemu życiu. Musisz pamiętać, że wysoki cholesterol nie od razu wskazuje, że mamy do czynienia z miażdżycą. To przewlekły stan chorobowy, który swoje początki ma kilkanaście lat wcześniej.
Żeby nie dopuścić do takiej sytuacji należy trzymać się ustalonych poziomów cholesterolu. Trzeba zachować odpowiednie proporcje między cholesterolem LDL, który przyczynia się do powstawania blaszek miażdżycowych, a cholesterolem HDL, który usuwa cholesterol z organizmu i transportuje do wątroby, gdzie jest metabolizowany.
Miażdżyca to odkładanie się złogów cholesterolu na ścianach tętnic. Dochodzi wtedy do zwężenia tętnic, a tym samym utrudnia to swobodny przepływ krwi do danego obszaru. Zablokowanie całkowicie przepływu krwi w danym miejscu może doprowadzić do zawału serca, udaru mózgu, chorób wieńcowych, mdlenia rąk, utrudniają chodzenie. Tętnice można podzielić na kilka obszarów: tętnice wieńcowe, tętnice kończyn dolnych, tętnice szyjne, tętnice nerkowe, tętnice podobojczykowe, tętnice trzewne.
Najgorsze jest to, że objawy miażdżycy są praktycznie niezauważalne i nie można ich wykryć gołym okiem. Potraktuj więc poważnie swój styl życia i zadbaj o zdrowe odżywianie, żebyś nie doprowadził do poważnych powikłań miażdżycowych.
Jeśli nie wiesz jak obniżyć cholesterol, to najpierw zacznij zmieniać swój tryb życia. Dam Ci kilka ważnych wskazówek i pokażę czynniki, które wpływają na rozwój miażdżycy:

• Stres,
• Alkohol, papierosy,
• Brak witamin i minerałów w diecie,
• Zbyt duże ilości produktów pochodzenia zwierzęcego i mlecznego,
• Cukrzyca,
• Nadciśnienie tętnicze,
• Brak aktywności fizycznej,

--
Stopka


Artykuł pochodzi z serwisu artykuly.com.pl
Krzysztof A
Zobacz także;

http://zdrowieforum.blogspot.com/
http://ubezpieczeniazycie.blogspot.com/
http://zaplanujurlop.blogspot.com/
http://ogrodowebaseny.blogspot.com/

Jak korzystać z solarium?

Solarium - więcej zalet czy wad?

Autorem artykułu jest Gabriela_84


Solarium jest powszechnie uważane za niezdrowe, a nawet niebezpieczne dla naszej skóry. Zbyt częste i nierozsądne korzystanie z lamp opalających może prowadzić do wiel chorób skórnych, a w konsekwencji sprzyjać rozwojowi nowotworów. Czemu zatem cieszy się tak dużą popularnością.

No właśnie, „nierozsądne korzystanie” , prawdą jest, że w nadmiarze nawet picie herbaty jest niezdrowe i może prowadzić do uzależnienia. Solarium może być bezpieczne, a na dodatek może korzystnie wpływać na nasze samopoczucie – potwierdzają to ci sami specjaliści, którzy ostrzegają przed negatywnymi konsekwencjami „sztucznego” opalania. Jak zatem cieszyć się piękną opalenizną przez cały rok bez obaw o zdrowie? Podstawa to oczywiście olejek do opalania z filtrem odpowiednim do naszej karnacji. Stosowanie specjalnych kosmetyków jest bardzo ważne, 15 minut w solarium jest jak cały dzień spędzony na słońcu , więc nietrudno o poparzenie. Kolejną istotną zasadą jest umiejętne korzystanie z lamp opalających, tzn. ograniczenie czasu i częstotliwości wizyt na solarium. Na początku najlepiej zacząć od 5 minut, nie częściej niż raz w tygodniu, a później stopniowo zwiększać czas opalania, jednak zaleca się seanse nie dłuższe niż 12-minutowe, nie częściej niż 3 razy w tygodniu. Kiedy już będziemy zadowoleni z odcienia naszej skóry, nie powinno się tak często odwiedzać solarium (grozi to tanoreksją, czyli uzależnieniem, polegającym na ciągłej chęci bycia opalonym). Wtedy w zupełności wystarczy np. 10-minutowy seans, 1 albo 2 razy w miesiącu.

Jak widać, można korzystać z solarium w sposób jak najbardziej bezpieczny i czerpać wszystkie korzyści, jakie daje to „sztuczne słońce”. Jakie zatem zalety ma opalanie w solarium?

W okresie jesienno-zimowym w centralnej Europie na słońce nie ma za bardzo co liczyć, a już kilkanaście dni bez niego bardzo odbija się na naszym samopoczuciu i zdrowiu. Częściej czujemy się zmęczeni, apatyczni, brakuje nam energii i wigoru. Taki stan natomiast prowadzi do przygnębienia, a nawet depresji. Lekarstwem na brak słońca jest właśnie solarium – już kilka minut opalania może znacznie polepszyć samopoczucie, relaksuje i dodaje energii. Dodatkowo dzięki opalaniu organizm uzyskuje bardzo cenną witaminę D3, która ma korzystny wpływ na metabolizm kości, na system nerwowy i mięśniowy, ma działanie przeciwbakteryjne. Tylko w 10% możemy uzupełniać tą witaminę poprzez drogę pokarmową – aż 90 % powstaje w naszym organizmie dzięki opalaniu. Brak witaminy D3 może prowadzić u dzieci do krzywicy, natomiast u dorosłych do osteoporozy.

Drugą podstawową zaletą korzystania z solarium jest oczywiście piękna opalenizna, którą możemy się cieszyć przez cały rok. Nie bez powodu jest to najczęstszy powód dla którego odwiedzamy solarium, chociaż tak naprawdę opalenizna jest efektem ubocznym opalania. Dzięki opaleniźnie jesteśmy bardziej pewni siebie, podnosi nam poziom libido i sprawia, że czujemy się bardziej sexy. Każdy chyba zna to uczucie, kiedy wraca się wypoczętym z wakacji czy urlopu, a od znajomych słyszy się komplementy dotyczące wyglądu. W głównej mierze to właśnie dzięki opalaniu czujemy się zrelaksowani, szczęśliwi i bardziej atrakcyjni. Czemu zatem nie korzystać z dobrodziejstw opalania przez cały rok? Wystarczy tylko przestrzegać podstawowych zasad bezpiecznego opalania, a później pozostaje nam już tylko cieszyć się piękną opalenizną, świetnym samopoczciem i humorem.

---
www.jestes-piekna.blogspot.com

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Krzysztof. A
zobacz inne artykuły o zdrowiu:
http://zdrowieforum.blogspot.com/

http://ogrodowebaseny.blogspot.com/

http://zaplanujurlop.blogspot.com/

Wczasy lecznicze

W zdrowym ciele, zdrowy duch

Autorem artykułu jest EcoBoy


"Szlachetne zdrowie, Nikt się nie dowie, Jako smakujesz, aż się zepsujesz”. Każdy z nas słyszał kiedyś ten fragment rozprawki Jana Kochanowskiego. Czy zastanawialiście się kiedyś co autor miał na myśli?

Zapewne dopiero teraz, kiedy jesteśmy starsi i przez własne doświadczenia po prostu mądrzejsi bliższy nam jest ten cytat niż w tedy gdy chodziliśmy jeszcze do szkoły. Jako dziecko, rzadko ktoś z nas zastanawiał się nad profilaktyką zdrowotną. I Ty i ja, mieliśmy 100 innych ważniejszych spraw na głowie niż dbanie o własne zdrowie. Mega ilości słodyczy, chipsy, napoje gazowane, zimowe wypady bez czapki czy rękawiczek, jazda na rowerze bez kasku, czy na deskorolce bez ochraniaczy, letnie buty jesienią, cienka, modna, krótka kurtka zimą… stały się rutyną naszej młodości. A później? Problemy ze zdrowiem… które dotyczą praktycznie każdego z nas. To właśnie z myślą o  Tobie i o mnie powstały uzdrowiska.

Każdy z nas słyszał lub był kiedyś w uzdrowisku...
Nasza przygoda z uzdrowiskami zaczyna się zwykle w szkole podstawowej, na lekcjach geografii. A zatem przypomnijmy sobie podstawowe informacje jakie przekazali nam nasi geografowie:  uzdrowisko to miejscowość, którą charakteryzuje obecność walorów przyrodniczych oraz naturalnych surowców leczniczych takich jak: wody mineralne (ich właściwości lecznicze wykorzystywane są w formie kuracji pitnej, inhalacji lub kąpieli), zasoby mineralne, gazy, borowiny (kąpiele, okłady) czy też specyficzny mikroklimat. Oczywiście oprócz tych wszystkich walorów zdrowotnych, uzdrowiska przyciągają nas pięknem przyrody i licznymi zabytkami kultury materialnej.

Jak dobrze wiecie, na terenie Polski jest wiele uzdrowisk, z których każde charakteryzuje się innymi właściwościami leczniczymi, oferuje inny profil leczenia, inna kuracje dopasowaną do potrzeb i dolegliwości pacjenta.

Czym są wczasy lecznicze?
Głównym celem miejscowości uzdrowiskowych jest poprawa zdrowia kuracjuszy oraz rehabilitacja, poprzez wykorzystanie zasobów naturalnych jakimi dysponują. W obszarach bogatych zasoby naturalne powstały szpitale uzdrowiskowe, sanatoria oraz ambulatoria, które w swej ofercie posiadają wczasy lecznicze, wczasy zdrowotne jak i nader popularne w ostatnich latach wczasy SPA. Są to pobyty min. 7 dniowe których głównym celem jest poprawia fizycznego i psychicznego zdrowia pacjenta. Specjalistyczne zabiegi przydzielane są na podstawie wskazań lekarza. Każde wczasy mają inny profil leczniczy np: choroby układu nerwowego, osteoporoza, choroby reumatologiczne, choroby ortopedyczno-urazowe, kardiologia, ginekologia, choroby przemiany materii, endokrynologiczne, odchudzanie i inne.

Kto korzysta z wczasów leczniczych?
Spacerując w pobliżu sanatoriów, ambulatoriów i innych obiektów uzdrowiskowych można spotkać osoby w różnym wieku. Jak to mawiają: „choroba nie wybiera”. Już od najmłodszych lat stosowana jest profilaktyka lecznicza dla dzieci, dla osób młodych i starszych oferowane są różnego rodzaju zabiegi zapobiegawcze rozwojowi choroby lub też lecznicze. Z myślą o dzieciach otyłych, mających cukrzycę, często chorujących stworzono specjalna ofertę - obozy i kolonie lecznicze. Dzięki tej formie dzieciaki mogą cieszyć się z wypoczynku i wakacji a jednocześnie poprawiać swój stan zdrowia. Nie ma tutaj znaczenia wiek czy też płeć, z pobytów w uzdrowisku korzystają prawie wszyscy. Nie tylko Ci, którzy muszą podreperować swoje zdrowie, ale również Ci, którzy pragną odpocząć w ciszy, czerpać  siły z pięknych widoków, z dala od codziennego życia i zgiełku.

Miejscowości uzdrowiskowe - gdzie można skorzystać z wczasów leczniczych:
Każdy z nas ma swoje ulubione uzdrowisko, do którego lubi wracać w chwilach wolnych od pracy i, by zregenerować siły fizyczne i psychiczne. Jedne uzdrowiska są nam bardziej znane, inne mniej. Tak naprawdę w każdej części Polski czy Europy możemy je spotkać. Patrząc na mapę Polski, większość z nich skupia się na obszarach górskich i nadmorskich, tylko nieliczne na pojezierzach. Do najbardziej popularnych uzdrowisk zaliczamy: Duszniki Zdrój, Kudowę Zdrój, Polanicę Zdrój, Ciechocinek, Nałęczów, Rabka Zdrój, Krynica Zdrój, Iwonicz Zdrój, Busko Zdrój, Goczałkowice Zdrój, Połczyn Zdrój, Ustka, Wieliczka, Swoszowice i inne. Każde z nich oczywiście ma swoich stałych bywalców i każde charakteryzuje się odrębnymi walorami przyrodniczymi.

Jak kształtują się ceny i co zawierają:
Pakiety zdrowotne zawierają zazwyczaj: 7 noclegów, wyżywienie 3 x dziennie, całodobowa opieka medyczna, 3 rodzaje zabiegów dziennie zgodnie z ordynacją lekarza oraz kurację pitną. Ceny oferowane przez obiekty lecznicze są bardzo różne. Najtańsze pobyty zaczynają się od około 700 zł/7-dniowy turnus, przez nieco droższe – około 2000 zł/7-dniowy turnus. Górna granica cenowa jest trudna do określenia. Tak naprawdę cena pakietu uzależniona jest od wielu czynników min: miejscowości w której chcemy spędzić turnus zdrowotny, standardu zakwaterowania, ilości i rodzaju zabiegów, długości pobytu i innych.

Podsumowanie
Od ponad 100 lat uzdrowiska i wczasy lecznicze cieszą się ogromnym zainteresowaniem wśród kuracjuszy i turystów… I nie zanosi się by miało się coś zmienić - uzdrowiska przeżywają, po raz kolejny, swój renesans.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Krzysztof A.
http://zdrowieforum.blogspot.com/
http://zaplanujurlop.blogspot.com/
http://ubezpieczeniazycie.blogspot.com/
http://kulinarneswoje.blogspot.com/